R.I.P. Burn Face

Inmiddels zit de eerste week van de examens erop. Helaas heb ik er pas twee gehad (Nederlands en geschiedenis) en volgen er volgende week nog 5 + 1 de maandag daarop. Natúúrlijk ben ik keihard aan het buffelen om alle leerstof er nog in te stampen. Wel in het zonnetje, want die wil ik niet missen. "Goh wat ben jij bruin zeg!" "Ja, het is eindexamenweek". Ik ga al bijna door voor negertje. Nu lig ik ook met mijn wiskundeboek in het gras. Er kruipen wel de hele tijd vliegjes over mijn boek om er vervolgens dood te gaan. Ik heb nagedacht waarom nou daar, en ik kan er drie redenen voor verzinnen:
1. Ze waren al aan het doodgaan en zochten een plek op met abstracte energie voor hun reis naar het vliegjesparadijs;
2. Wiskunde is de doodsoorzaak (lijkt mij niet zo gek);
3. Het is makkelijker om op een plat boek dood te gaan dan op een grassprietje.
Punt 2 spreekt mij persoonlijk het meeste aan, omdat ik me ook wel eens zo voel. Zoals je wel kunt merken gaat het namelijk niet zo uitstekend met de concentratie en kan iemand mij logaritmes uitleggen?

Als laatste moeten jullie dit nummer van CocoRosie gaan luisteren (klik) , want dat is erg mooi. Dan ga ik me nu weer op functies, normaalwaarschijnlijkheidspapier, logaritmes en groeifactoren storten. Adieu!

Edit:
Het is inmiddels 16:52 u. Ongeveer drie wiskundesommen, een glaasje wijn en een hoop gedachtes en handelingen die niets met leren te maken hebben verder. Mijn concentratievermogen is werkelijk 0 en de buurjongetjes spelen het maak-zo-veel-mogelijk-lawaai spel in het zwembad. Tijd om te stoppen met blokken en het laatste zonnetje te pakken zou ik zeggen.

Groengrijs

9 mei 2010, 14:40 u.

De vakantie is alweer voorbij (dramatische muziek), en de examens komen nu eng dichtbij. Oh guttegut, als dat maar goed gaat. Natuurlijk heb ik nauwelijks geleerd deze vakantie, geen idee wat ik wél heb gedaan maar dat in elk geval niet. Om dit berichtje nog dramatischer te maken ben ik afgewezen voor de Rietveld, maar dat was niet echt een hele grote verrassing. Dus wat ga ik nu doen?

Buiten is het ontzettend groen en grijs. Beetje jammer van het grijs, maar het is gelukkig geen winter-grijsgrijs. Het is zomer-groengrijs, dus dat ik minder erg. Wel jammer dat het zo koud is. Maarja daar heb je Jurre voor. Of een kacheltje, die heeft wel goed gewerkt afgelopen woensdagavond.

Verder haat ik de post en dit berichtje is ook best oninteressant dus ik stop er maar weer mee. Misschien ga ik een beetje filosofie leren.

Musica

19 april 2010, 20:54 u.

All I want is for you to be happy and
Finally you have found something perfect and
Finally you have found yourself
Hard To Concentrate, Red Hot Chili Peppers

You can have the best of me
I'll just take the rest of me
When I Was An Orphan, the Parlor Mob

All this time
It was staring me blind
I can't believe I never noticed my heart before
Noticed, Mute Math

Wakker worden met de radio. Opstaan met the Parlor Mob. Aankleden met Rufus Wainwright. Ontbijten met Mute Math. Fietsen met CocoRosie. In de les met Foo Fighters. Rondje lopen met Jurre. Tekenen met Jeff Buckley. Brommeren met geneurie. Samen met Zero 7. Of met Terence Blanchard. Of met Stevie Wonder. In slaap vallen met Ludovico Einaudi. Wakker worden met Beethoven.

Erase/Replace

22 maart 2010, 19:47 u.

Ik heb vaak het gevoel dat ik blind ben, in absolute zin. Relatief juist niet. Tenminste, over het algemeen. Als het over mezelf gaat van buiten af en uit bepaalde hoeken natuurlijk wel. Mijn eigen blinde hoek, heel erg lastig te zien of te kennen. Daarvoor is absolute afstand nodig. Anderen zijn mijn blindehoekspiegel, zolang ze te vertrouwen zijn in elk geval. Of zolang ze zelf niet stekeblind zijn natuurlijk. Het is belangrijk om zo'n spiegel te hebben en af en toe te raadplegen. Het is belangrijk om te praten, niet alleen over elkaar maar vooral met elkaar. En dat gebeurt niet genoeg vind ik. Dat is erg jammer, en er zijn te veel misverstanden. Terwijl we zo veel van elkaar kunnen leren. Over elkaar en onszelf en de rest. Zonder te oordelen, gewoon leren. En dan denken, plaatsen, praten. Maargoed, dit was relatief. Ik kijk veel, beschrijf veel, pieker veel. In absolute zin ben ik blind, of kijk ik door een verrekijker door de verkeerde kant. Ik zie een hele lange donkere tunnel, aan het einde maar een klein stukje wereld. Het boeit me enorm, te bedenken wat ik allemaal mis en niet zie. Het is wel frustrerend dat ik veel dingen ook weer vergeet. Zo blijft alles wel vernieuwend maar ik heb ook het gevoel dat ik niet vooruit kom. Maar het is zo moeilijk om je kader of kijker te vergroten en alles te blijven zien.

Eigenlijk denk ik dat we helemaal niet kunnen zien, niet perfect. Daarvoor zijn we te veel ingevuld, bevooroordeeld en gekleurd. We zien vervormingen, soms slechts een heel klein beetje, heel misschien een enkele keer wel helemaal helder. Ik vraag me af in hoeverre het mogelijk is je ogen en de werkelijkheid te effenen en te neutraliseren, voor perfect zicht. In die zin begrijp ik Plato nu beter, we zien nooit de werkelijke vorm. Hoewel hij de werkelijkheid metafysisch bedoelde, denk ik eerder dat de werkelijkheid zich wel om ons heen bevindt, dat wij er middenin zitten, maar dat we het gewoon niet goed kunnen zien. Denk ik.

Laatste weekje

15 maart 2010, 17:53 u.

Zo. De laatste SE-week is voorbij! De allerlangste week ooit, dat ook. Nu over twee maanden eindexamens en dan klaar. Maar het is een beetje traditie geworden om mijn cijfers hier te posten, zodat iedereen weer een beetje op de hoogte is. Deze keer 9 SE's, ik heb alleen nog niet álle cijfers terug, maar hier zijn ze:
Wiskunde: 6,8
Filosofie: 6,4
Aardrijkskunde: 6,1
Geschiedenis: 6,7
Frans (mondeling): 5
Nederlands (mondeling): 6
Kunstgeschiedenis (mondeling): 6,3
Engels (argumentative essay): ?
Frans (formele brief): ?
Ik weet dat het cijfer 6 nogal vaak voorkomt. Niet echt een spetterende lijst maar ik heb er ook niet echt veel tijd aan besteed deze keer. Te druk met genieten van de zon op het plein en zo.

Verder... O ja natuurlijk: opendag van de Universiteit voor Humanistiek! Afgelopen zaterdag was dat, in Utrecht. Ik ben er met Jurre heen geweest en het was echt geweldig. Heel klein, niet meer dan 400 mensen. Perfecte combinatie van vakken (o.a. filsofie, culturele antropologie, psychologie, sociologie etc.). Het proefcollege kregen we van een docent wijsbegeerte over empathie en emoties. Werkelijk fantastisch. Heel toevallig net over een filosoof die we in de les filosofie hadden behandeld (William James) en weer vreselijk toepasbaar en herkenbaar. Kortom, een serieuze optie voor het geval de Rietveld niet doorgaat (of eigenlijk ook als de Rietveld wel doorgaat).

Ja, dus. Niet een heel diepzinnig berichtje dit keer, maar dat moet ook af en toe kunnen. Doei!