Stoofpot

Bij het woord horeca heb ik een heel gedetailleerd beeld. Namelijk dat van een kamer, met van die lelijke grijze plastic stoelen, een vieze versleten vloerbedekking op de grond met duidelijke sporen van lekkage en zo'n plafond dat bestaat uit losse panelen. De verlichting wordt verzorgd door vierkante tl lampen en er is geen of één klein raam in de kamer. Naast stoelen staan er ook wat dozen in de kamer, voornamelijk met wit, massief porselein van de groothandel. Dat spul waar je koffie in goedkope hotels in krijgt, en soep, en alles eigenlijk. Andere dozen zijn gevuld met cupjes koffiemelk, zakjes zout, zakjes peper, zakjes suiker.
Ja, ik vind "horeca" echt een super lelijk woord.

Gezocht: Pietje P.

Hier volgt een speciaal bericht.
Vanochtend om 11:03 uur heeft Cato voor het laatst haar zwarte telescoopoogvis Pietje Potvis gezien. Rond 13:00 uur die middag is papa Bert er voor het eerst achtergekomen dat Pietje P. niet meer in de kom aanwezig was. Wie heeft Pietje P. tussen 11 uur 's ochtends en 1 uur 's middags vandaag gezien?
Als u meer informatie heeft, graag een reactie plaatsen onderaan dit bericht.

De kenmerken van Pietje P. zijn:
- zwart
- staart
- uitpuilende ogen
- luistert naar de naam Pietje Potvis

Mocht u iets zien, graag horen wij hiervan!

Edit 22:47 u.
Pietje P. is terecht. Hij zat klem in een grote gedraaide schelp in de kom. Cato kwam op het idee om in de schelp te kijken toen ze op internet las dat iemand zijn goudvis ook ooit kwijt was, en hem na drie dagen terug vond in een soortgelijke schelp.
We hebben Pietje eruit weten te schudden en hij verkeert in goede staat.

Nonsens

Wie dit leest
□ verveelt zich
□ heeft goede ogen
□ wens ik een gelukkig nieuwjaar
□ is gek
(kruis aan wat van toepassing is, meerdere keuzes mogelijk)

Zo, dan hebben we dat in elk geval gehad. 2011 is het nu dus. Dus. Ik stond op het dak van de Weesperflat toen het vuurwerk losbrak, al een uur met een fles wijn waar ik niks van moest hebben. Een paar Engelse feestgangers schreeuwden hun longen uit hun lijf elke keer toen er een vuurpijl de lucht in werd geschoten. Het was bomvol, maar wel erg leuk. En nu zit ik weer thuis in Huizen, ook wel het ouderlijk huis. Ik zit hier mijn tentamen te maken, want over een paar dagen ga ik naar Praag en als ik terugkom moet dat zo'n beetje bijna af zijn.
Het was een beetje een raar dagje. Een zondag waarop ik mijn wekker zette zodat ik genoeg tijd zou hebben voor het thuistentamen, moeder aan het werk, vader tosti's aan het bakken en scheldend op de vogels in de tuin, "vuile kutpimpelmees, vieze stinkmerel". Ach ja. Cato rolt d'r bed om een uur of half 2 uit, niet veel later komt moeders terug van het werk. En ik heb alles gadegeslagen vanuit hetzefde hoekje, vanachter een laptopscherm waarop dan weer een filosofische tekst te zien is, dan weer facebook en dan weer de Sims 2. Op dit moment knaagt Herman op een brokje eten ergens in mijn vest, die hij niet had toen ik hem uit haar kooi haalde. Oja, hamsters hebben wangen met zakken. Ze ziet er wel tevreden uit daar tussen de plooien van wol. Er is een voetbalreclame op tv en vanuit de keuken komt een pruttelend geluid. Herman kietelt me door langs mijn zij omhoog te klimmen en ik moet eigenlijk verder aan het tentamen. Dag!

Colt

En zo kwam de kou weer, maar ook de heldere lucht. De straten glimmen, denk maar niet dat ik nu op de fiets stap. Nee, het liefst binnen, weggekropen achter een gordijn en dekens met niets dan stilte. En het liefst mijn lief naast me na een lange nacht vol woorden en dromen van naalden en draden.
En met de kou komt de schemering. De veilige, dreigende schemering en donkerte. Vruchtbaar smaakt de lucht, maar ik houd de kaarsen brandend.
Door het glas komt de gele maan op boven het water en het Shell-logo, wat net een tweede maan lijkt als je niet goed kijkt. Het water weerspiegeld hen niet vanwege de wind.
En dan lig ik eens alleen, te wachten tot de dekens de warmte teruggeven die ik nog ergens moet hebben.

Groengrijs

9 mei 2010, 14:40 u.

De vakantie is alweer voorbij (dramatische muziek), en de examens komen nu eng dichtbij. Oh guttegut, als dat maar goed gaat. Natuurlijk heb ik nauwelijks geleerd deze vakantie, geen idee wat ik wél heb gedaan maar dat in elk geval niet. Om dit berichtje nog dramatischer te maken ben ik afgewezen voor de Rietveld, maar dat was niet echt een hele grote verrassing. Dus wat ga ik nu doen?

Buiten is het ontzettend groen en grijs. Beetje jammer van het grijs, maar het is gelukkig geen winter-grijsgrijs. Het is zomer-groengrijs, dus dat ik minder erg. Wel jammer dat het zo koud is. Maarja daar heb je Jurre voor. Of een kacheltje, die heeft wel goed gewerkt afgelopen woensdagavond.

Verder haat ik de post en dit berichtje is ook best oninteressant dus ik stop er maar weer mee. Misschien ga ik een beetje filosofie leren.

De Goede Nederlander

21 januari 2010, 23:52 u.

Ik heb zojuist eens naar het televisiescherm zitten kijken en luisteren. Jeweetwel, naar die show waar ze geld ophalen voor de slachtoffers van de aarbeving ik Haïti. De beelden zijn verschrikkelijk, en wat daar aan de gang is waarschijnlijk nog veel verschrikkelijker. Maar wat ik ook verschrikkelijk vind is dat er een show voor nodig is om zo veel geld op te halen. Mensen moeten blijkbaar eerst met hun hoofd op tv voor ze iets willen geven. Hoeveel zou er opgehaald zijn als de giften alleen anoniem gegeven konden worden? Veel en veel minder, anders zouden ze geen anderhalve week gewacht hebben tot ze voor de camera hun cheques konden overhandigen. Getallen met minstens zes nullen onder hun logo zijn erg goed voor hun zaakjes natuurlijk. Aan de andere kant hoor je ook verhalen over jonge kinderen die koekjes bakken en zo €50,- ophalen. Dat is nou goed, ethisch gezien. Want €55.000,- is natuurlijk ook goed, maar niet vanuit de verkeerde reden (publicatie). Toch?
Dan is die €50,- goed van die kinderen, in praktijk is het waarschijnlijk niet genoeg om één hulpverlener daar zijn loon te betalen. Dat zou ik ook wel eens willen weten, hoeveel blijft er nou eigenlijk over voor Haïti? Hoeveel houden de hulporganisaties zelf achter? Begrijp me niet verkeerd, ik vind het echt heel mooi van alle mensen dat ze geld hebben gegeven (alle mensen die het wél anoniem hebben gedaan en er niet mee lopen te pronken), maar ik vraag me alleen af of het echt helpt.

Twee jaar Pudna

14 juni 2009, 18:35 u.

Er is hier iets jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is de web-log van Sophiieee. Vandaag, precies twee jaar geleden had ik besloten dat mijn eerste web-log (sophietjee.web-log.nl) een kutnaam had en maakte ik deze, nog steeds bestaande en populaire web-log aan. Daarom twee hoeraatjes voor Pudna: hoera! hoera!
En hoeveel lay-outs heeft arme pudna wel niet ondergaan, zo veel. Ik heb ze bijna allemaal nog. Het was een ongelooflijke moeilijke beslissing, maar hier is uiteindelijk mijn persoonlijke top 5:
1. De (rode) ballon.
2. Het kitch-hert.
3. Polaroids van de zee.
4. Elfje
5. 'Blommetjes'

I can drown in your eyes

6 juni 2009, 18:54 u.

Het is verschrikkelijk om te denken. En dan te denken aan wat je aan het denken bent, en dan op een kritische manier. Elke keer weer als ik dat doe, probeer ik er iets zinnigs over te zeggen. Dat is dan op zich niet zo verschrikkelijk, maar wát ik er dan over probeer te zeggen. Mijn god, het zo cliché! Telkens weer! Wat dan wel weer leuk is, dat is om cliché-zinnen/uitspraken te maken terwijl ze helemaal nergens op slaan. Maar als je het dan op zo'n manier zegt, dat het net echt lijkt, dan maakt dat niet uit want mensen denken er toch niet over na. Dat is het erge aan clichés: ze hebben totaal geen betekenis meer. Veel zijn er trouwens wel van waar, hoor, daar niet van. Maar je kan alles zo formuleren dat het super wijs en diepzinnig klinkt terwijl het absoluut nergens over gaat. Grappig wel, maar ook misleidend.

Ik heb trouwens Uggs gezien die nog leuk zijn ook. Ja, nee ik weet het, ik ben altijd zeer anti-Uggs geweest. Ben ik nog steeds, hoewel ietwat milder, maar deze wil ik wel even delen met jullie. Helaas alleen te vinden in kleuter- en kindermaten. Maarja, ze zijn toch iets te duur voor mij... Ze passen trouwens wel bij de nieuwe lay-out van m'n web-log, vind je niet?

Verder... Geweerwolft vrijdagavond. Echt SUPER spel. Ik heb wel 3 keer gewonnen! Twee keer als burger, één keer als weerwolf. De vierde keer werd ik gelijk dood gemaakt, maarja dat kwam nog goed uit want toen kon ik mijn fietsband oppompen die een paar grapjurken leeg hadden laten lopen (ik was nog een mazzelkont aangezien andere banden lek waren gestoken). David woont echt in een criminelenbuurtje daar! Na zijn feestje vorig jaar moest hij het Maudje in om de fietsen van Patricia en Malou uit het water te vissen. Verder heb ik wel alles overleeft.

xxx

Krukketje

8 maart 2009, 22:34 u.

De ring is verkocht voor €90,80!

$_$

4 maart 2009, 20:01 u.

Wat is dit? Een of andere lelijke, kitscherige, goudkleurige ring. Ja dat was wel wat ik dacht toen ik hem een paar jaar geleden opraapte op een strand in Griekenland. Of ik dook 'm op uit de zee, ik weet het niet eens precies meer. Ik wist ook niet dat we hem al die tijd nog bewaard hadden, tot ik hem vanochtend tegenkwam in Cato's kamer. Ik had hem voor de leuk omgedaan, omdat hij wel bij de rest van m'n foute outfit paste. Nou blijkt dit helemaal geen foute kitscherige ring te zijn, het merkje wat erin staat zegt: (symbooltje, waarschijnlijk een jaarnummer) 52 585. Waar die 52 voor staat weten we nog niet, als het symbooltje inderdaad aangeeft uit welk jaar het komt, is het waarschijnlijk 1994 of 1995, en 585 staat voor 58,5 % goud. Dat is 14 karaat. Jammer genoeg niet heel veel, maar wel goed voor ruim €11,- per gram. Ik hoopte dus al dat mijn ring wel een kilootje of drie zou wegen, maar meer waarschijnlijk is toch 7,5 gram. Toch goed voor zo'n €80,- .

Game Over

23 februari 2009, 14:35 u.

Als eerste: gefeliciteerd Patricia, met je zeventien-jarig-bestaan! Zo'n dag als vandaag is elk jaar weer belangrijk, bijzonder en ontroerend, als je bedenkt dat het precies een x-aantal jaar geleden is toen je uit dat gat werd geperst. Dus tijd voor taart en cadeaus!

Verder is het vandaag helemaal niet zo'n leuke dag, omdat de leerplicht zijn plicht weer doet. We moeten weer naar school. Hoewel de vakantie nog behoorlijk lang duurde voor mijn gevoel (komt heel misschien omdat ik bijna alleen maar gewerkt heb) had ik nog wel een weekje vrij willen hebben. Wat ik allemaal gedaan heb? Gewoon gewerkt dus, voornamelijk in een fabriek, flessen "stickeren" en inpakken, en het magazijn ombouwen (samen met Fenna). Daarna heb ik al het verdiende geld in één keer uitgegeven in de Negen Straatjes en in de Kalverstraat, ook samen met Fenna. En toen gingen we met de hele familie van Welsen naar de Leperkoen, om te vieren dat opa en oma ook weer een jaar ouder zijn, en omdat we samen zo'n fantastische familie zijn. Oh, en misschien ook wel omdat we lekker op elkaar kunnen schelden zonder ons iets aan te trekken van anderen.
Ontzettend veel enge kusjes, voor iedereen, van mij. Dat we er volgend jaar maar weer zo'n gezellige boel van maken.

PS: voor foto´s van de Leperkoen, klik hier.

Lijstje

13 december 2008, 19:59 u.

Ik heb er weer een dag werken opzitten. Dus nu wil ik een lijstje maken.

- een goed idee hebben;
- een mooie foto/tekening maken;
- m'n haar veranderen;
- uitslapen;
- een knuffel;
- heel veel Grey's Anatomy kijken;
- naar huis fietsen na m'n werk;
- Cato en Fenna;
- nieuwe schoenen;
- (dag)dromen;
- goed zijn in filosofie;
- mezelf mooi vinden;
- nauwe band hebben met iemand;
- de weg naar school;
- appels en kiwi's;
- Harry Potter;
- het huis in Frankrijk van mijn oom en tante;
- m'n kamer opnieuw inrichten;
- alleen thuis zijn;
- op de tafel of op de grond liggen;
- uitgaan met leuke mensen;
- goed zijn in wiskunde;
- depressieve maar wel mooie muziek;
- Sinterklaas;
- basgitaar spelen;
- met het vliegtuig reizen;
- mooi weer;
- mezelf.

Het staat trouwens niet op volgorde. Nu nog een lijstje.

- er niet bij horen;
- douchen;
- veel gesnoept hebben;
- m'n werk;
- wakker worden na een leuke droom;
- onvoldoende;
- stom haar;
- er slecht uitzien;
- geldproblemen;
- thuiskomen;
- niet kunnen slapen;
- vroeg opstaan voor school/werk;
- inspiratieloosheid;
- vervelen;
- moe zijn;
- mislukte foto's/tekeningen
- ook depressieve maar wel mooie muziek;
- sommige films;
- m'n spiegelbeeld in de ochtend;
- te korte nagels;
- piekeren;
- onnodig mensen afsnauwen;
- vastlopende computer;
- industrietereinen;
- Nederlands van Laurs;
- het journaal;
- de toekomst;
- lelijk weer;
- iets lelijks maken;
- bepaalde dingen beseffen;
- huilende mensen;
- mezelf.

A thing to forget

27 oktober 2008, 22:35 u.

N nk e
& I cn fogee
an ubn i hdoe eins t't onfoohrgt
t I Hwe lde do't trthe I d'tk tia e ftoels
t&h sae faroider e
ssmiso hcanh etro dn mn't hi gter eicn I
o wef k dsmep
b foetrg I t hketl
tnui.
hho ot t

Ik ga ook Pro!

24 september 2008, 22:55 u.

Pro, pro. Eindelijk een Flickr Pro account! Helemaal gekregen van Olivier en Derk voor m'n verjaadag. Jèh. Ga snel kijken dus (bij links, "Flickr" niet de 2e). Ben nog wel bezig alle foto's over te plaatsen van mijn andere account, maar dat zie je vanzelf wel. ;)

Jèh.

Het einde van de regenboog

19 maart 2008, 21:31 u.

Te lang geleden dat ik heb geschreven. Mijn excuus? Ik heb de Sims 2. En er was niet zo heel veel gebeurt. Ja behalve als je de SE-week meetelt. Voor deze tweede keer zal ik dan maar mijn behaalde cijfers plaatsen:

Wiskunde: 4,6 (net zoals het vorige SE en de vorige herkansing)

Geschiedenis: 6,3

Aardrijkskunde: 7,1

Filosofie: 5,7 (!)

Engels Luistertoets: 7,3 (daar was ik best wel blij mee)

Mijn krantjes kwamen gister wel 2 uur te laat, maar gelukkig waren ze vergeten de folders erbij te leveren maar ik krijg wel mooi 7,50 meer. Ghe ghe. Mondje dicht hoor. Wel zag ik tijdens het rondbrengen het einde van de regenboog. Dat was nogal indrukwekkend. De lucht was donker maar de zon scheen wel, en het regende dus ook. De regenboog stopte ergens midden op het water. Helaas geen pot met goud. Jammer genoeg had moedertje lief de camera mee naar d'r werk, dus kon ik niks vastleggen. Ik heb een poging gedaan om het te fotograferen met m'n mobiel, maar je ziet het niet zo duidelijk. Misschien dat ik het nog kan bewerken. Verder echt niks gebeurt.Vreemd hè?

Kussens, Sophie.

Even een zeurbericht

8 januari 2008, 16:04 u.

Gatverdamme, weer naar school. Hoewel mijn eerste dag niet eens zo erg is: alleen de eerste drie uur les, de rest vervalt of is tussenuur. Om 12 uur thuis en ik nestel me voor de tv. Gelukkig is er verder niemand thuis. Ik probeer niet aan mijn agenda-inhoud te denken, want dan gieren de stresshormonen door mijn lichaam. Ik moet dit nog, ik moet dat nog, ik moet afspraken verzetten, ik moet dat nog vragen... Morgen wel een lange dag waar ik ook enorm tegenop zie. Oh, ik zie net dat gym uitvalt (9e + 10e). Dat is dan weer chillie-chill! Maargoed, dan komen je ouders thuis. De eerste vraag die naar mijn hoofd geslingerd wordt is of ik huiswerk heb, want 'we gaan het nu anders doen dan voor de vakantie'. Gezellig! Weet je wat, ik spaar jullie en post dit bericht niet.

Gillende meiden en vliegende pannekoeken

9 november 2007

Thank God!

Dat ik zo naar Derks feestje mag. Want anders kom ik deze avond niet zonder kleerscheuren, en zeker niet zonder gehoorbeschadiging door. Cato's SingStar feestje is nu aan de gang. Met 12 gillende meiden. De gemiddelde score is geloof ik "toondoof", de hoogste "wannabe". Ohja, pannekoeken staan op het menu voor vandaag;

Dat waren de pannekoeken dus, hier volgen beelden van de meiden;

Even ter verduidelijking: hier hoor ik NIET bij. Oh en Derk, mijn ouders zouden ook graag op je feestje komen. xD

Ghe ghe, succes, ouders! Ik ben pleitte.

Vuurtje, Chineesje

14 oktober 2007

Pudna,

welkom terug allemaal! Ik kan werkelijk niet wachten tot iedereen zijn/haar verhalen heeft verteld over de buitenlandse reis/zen. Inmiddels is het dus vakantie, en ik heb er al een (heel kort, voor mij) feestje op zitten; het feest van Eleni's ouders. Malou, Patricia en Jesse waren ook van de partij (en Eleni natuurlijk) maar helaas moest ik alweer vroeg vertrekken. We hadden wel een lekker plekkie zo bij het kampvuur (en Jesse als onze entertainer met een gitaar). Deze avond was trouwens ook best gezellig, einde van de Atelier Route, waar mijn moeder aan deelnam, en met Rein, Anja, Silke, Moeder en Cato chineesje gehaald, vuurtje erbij. Heeeeeeeerluk. Ik word er alleen altijd zo treurig van, ik weet ook niet waarom. Als je daar dan zo met z'n drieeen bij het vuur zit, niemand zegt iets, je gezicht is bloedheet van de vlammen en allerlei gedachtes komen bij je op.. Dat zijn ook van die momenten waar die gesprekken ontstaan. Jeweetwel, die je ook houd als je bij elkaar logeert, of als je 's avonds terug naar huis fietst met z'n tweeen. Maarja, anders zit mijn moeder daar helemaal alleen. Dat is pas zielig. Papa, kom maar snel terug, want we missen je veel te veel!

XXX Sophie

Een middag met Cato

22 september 2007

Omg, wat voel ik me slecht dat ik dit bericht typ!

Een middag met Cato:

M'n zusje zit op scouting, waar ze elke week zeilen. Deze week ben ik alleen thuis met Cato, die daar dus helemaal geen zin in heeft. 10 minuten voor het begint zeg ik haar dat ze weg moet, omdat ze anders te laat komt. In het begin doet ze alleen maar dwars, maar als ik dreig onze ouders te bellen knapt er iets in haar hoofd. Tenminste, als je Cato Teunissen heet.

In het begin is het altijd wel grappig. Ze probeert me vergeefs met een boek te slaan, maar omdat ze mist zet ze een keel op. Ik moet een beetje lachen en dat maakt haar nog woedender. Toen ik de blik in haar ogen zag wist ik dat ik nu op moest passen. Ik pak snel de telefoon en zeg dat ik mama bel als ze iets doet. Haar reactie daarop is niet echt subtiel. Gillend en met rode ogen rent ze op me af en probeert de telefoon uit mijn handen te wrikken. Dat lukt niet en dus scheld ze maar uit. Ik zou volgens haar een kinderachtige trut zijn, die haar chanteert. Dat is natuurlijk ook wel een beetje zo, maar doorgedraaide zusjes moet je aanpakken volgens de harde aanpak van Mirjam.

Vervolgens rennen we 5 minuten achter elkaar aan door de kamer, totdat Cato zich op de bank laat vallen en zegt dat ze dan wel naar scouting gaat. He he, denk ik. Maar als ze een paar seconden in de gang heeft gestaan stormt ze toch weer de kamer in om me nog een keer uit te schelden. Nu trekt ze haar schoen uit en probeert me te slaan als ik de telefoon bij m'n oor houd. Uiteindelijk, na een mislukte poging om sleutels tegen mijn hoofd te gooien, ren ik de trap op naar de badkamer en draai de deur op slot. Het voelt wel een beetje als een griezelfilm. Ik bel mijn ouders, die eerst overwegen om terug te komen (Nee!) maar dan kan ik Cato overhalen om mijn vader even aan de telefoon te spreken. Als we (ja, ik dus ook) beloven het goed te maken, komen ze niet terug (ik zeg gelijk oke, doen we), anders vinden ze ons (ja, ik dus ook!!) te klein om alleen thuis te blijven. Pffff, Cato was echt heel erg eng. Maar toen ze zich snikkend in mijn armen wierp en "sorry, ik ging even uit m'n dak" mompelde was ze toch weer mijn kleine zusje. :-)

XXX SOPHIE

PS: aangeboden: zusje, te leen voor een weekend. Doet geen vlieg kwaad!

boeiend

18 september 2007

Uch,

het spijt me, maar ik heb zo'n ongelooflijke zin om hier iets zo ontzettend geks en filosofisch, of wat vreselijk grappigs en opbeurends, of iets super interessants en meeslepends neer te zetten, maar dat ik gewoonweg niet weet wat ik nou moet schrijven. Op de roosters heb ik al genoeg gescholden, het is niet boeiend om te vertellen dat ik al drie dagen hetzelfde liedje luister, ik twijfel eraan of ik dat er wel van moet vinden, ik vond vijf euro in de prullenbak waar ik zaterdag Ben en Jerry's van ga kopen, ik ben zaterdag alleen thuis en Fenna komt dan waarschijnlijk, nog steeds twijfel ik en mijn nieuwe trui is groen met groen gestreept. Wat boeit het. Wat the FUCK boeit het echt. Het boeit mezelf niet eens. Maar misschien is dit wel het verhaal waarmee je er alles uit kan gooien. Daar gaat-ie: (...) kut nou weet ik het niet.

_________________ik zet een streep onder vandaag.___________________